De geschiedenis van graffiti

Graffiti is van alle tijden.

Veel mensen associëren het bekladden van muren en het spuiten van graffiti als een recente ontwikkeling, die ontstaan is als gevolg van de moderne hiphopcultuur. In werkelijkheid kent dit fenomeen echter een rijke historische traditie. Van de Oude Romeinen tot de Kruisvaarders en de soldaten uit de Tweede Wereldoorlog, allemaal bekladden zij in het verleden muren met hun eigen boodschappen.

 

Geschiedenis van graffiti

De oudste voorbeelden van het fenomeen stammen al uit 40.000 voor Christus, toen de eerste holbewoners begonnen met het achterlaten van rotstekeningen in grotten. In tegenstelling tot de latere graffiti werden deze tekeningen echter niet beschouwd als vandalisme, maar als kunst. Het oudst bekende voorbeeld van graffiti dat iets minder artistiek bedoeld was, is terug te vinden in de oude Griekse stad Ephesus. Daar bekladde iemand een muur met afbeeldingen van een hartje, een kruis, een linkervoet, een vrouw en een getal. Vermoedelijk betrof het hier een advertentie voor een bordeel, waarbij de boodschap vertaald kan worden als ‘ga links op het kruispunt en je vindt een plek waar je liefde kan kopen’.

Veel meer graffitiboodschappen uit de oudheid werden teruggevonden in de Romeinse stad Pompeii. Naast advertenties werden er hier onder andere namen, gedichten, politieke boodschappen en filosofische leuzen in de muren gekerfd. Verder was er ook nog plek voor meer praktische boodschappen. Zo werd de lezer van de graffiti op de muur van het huis van Pascius Hermes gewaarschuwd hier niet zijn behoefte te doen, want dan zou hij door de god Jupiter vervloekt worden.

Naast het bekladden van muren door de stadsinwoners bestaat er ook onder soldaten al eeuwenlang de traditie om graffiti achter te laten op de plekken die zij bezochten of veroverden. Zo hebben de Vikingen hun inscripties achtergelaten in Rome en kerfden vele Kruisvaarders een eigen kruisje in de Heilige Grafkerk in Jeruzalem. Veruit het meest bekende voorbeeld uit deze traditie is de tekst ‘Kilroy was here’, die vanaf de Tweede Wereldoorlog vooral door Amerikaanse soldaten werd achtergelaten. Wie of wat Kilroy precies was is onbekend, maar zijn naam kwam uiteindelijk terecht op allerlei plaatsen, waaronder de Berlijnse muur en het Washington Memorial. Ook Vikingen brachten tenminste vanaf de 12e eeuw graffiti aan op de plaatsen die ze aandeden, zoals nog steeds te zien is in bijvoorbeeld Maes Howe in Schotland.

De moderne vorm van graffiti ontstond gedurende de jaren ’60 in New York. Met name aanhangers van de hiphopcultuur begonnen daar met viltstiften en spuitbussen op steeds meer plekken hun namen en allerlei andere boodschappen achter te laten. In de jaren ’80 sloeg deze trend vervolgens over naar Europa, waar naast menig gebouw en treinstel ook één kant van de Berlijnse muur werd voorzien van allerlei tekeningen en teksten. Uit de graffiti van Pompeii blijkt echter wel dat de traditie van het bekladden van muren met vunzige boodschappen toen al eeuwenlang bestond. Eind jaren zeventig namen New Yorkse jongeren de gewoonte over van de straatjeugd (gangs, territorium) uit Philadelphia om met een viltstift hun schuilnamen vliegensvlug op treinstellen, metro’s en muren te plaatsen. Dit soort handtekeningen worden ‘tags’ genoemd. Deze tags werden uitgebouwd tot grote kunstwerken ‘pieces’ bestaande uit ‘wildstyle’ letters compleet met achtergronden en ‘characters’ (stripfiguren). Begin jaren ’80 inspireerde de graffiti van New York ook Europese kunstenaars. Zo is de graffiti die wij heden ten dagen kennen ontstaan.

Bron: Is geschiedenis.nl

 

Tegenwoordig is het steeds meer gebruikelijk om ongewenste graffiti bekladdingen te bestrijden met een mooie muurschilderingen.

Leave a Reply